Hûn bixêr hatin! Her pirsa di serê we de hun dikarin bipirsin, ji bo pirsên endamên dîtir, bersivan binivîsin an jî zanyariyên dîtir belav bikin.
0 deng
116
Di beşa Jiyan de (570 nirx)
http://www.niviskar.com/ku/jiyan-u-biranin/endameki-kgb-wezire-nadiri-u-nubara-wi-tipguhezi-ji-edo-makuyi

 

Çaqirbegêda
Gundê ku em lê diman, welatê Romê li ber devê gola Wanê bû. Gundê zûda bû. Kewşenê gunda da gellek karêzê avê yê ku anîbûn nav gund kiribûn kanyê lûlekirî û derxistibûn. Mêrg, çîman, baq, û çend heb jî golê bi dest çêkirî hebûn, li ber wan gola çend heb aşê 3-4 çevî dixebitîn. Fêza gund, alîyê koşka aqê kelefekî aşê bê hebû, wekî berê bi qeweta bê ji mala aqê ra hatibû xebatê.
Gund da, gelek jêmayînêd fîodala jî mabûn. Kela kevirî, gemîyêd mezine li ser behrê rizîyayî sekinî, mabûn. Hemû yê ku bi destê gundîyê xebatkar bi qayêdê bêgara aqê hatibûn çêkirinê, çêkirina wan, wekî xebata gelek- gelek pale dixwest.
Lê eyan bû, wekî ji wan zeftir jî kesîb, çimku raste, nav gund da xan- manê bilind, tewlê mezin, hesarê fire, kadînê dirêj hebûn. Lê xanîyê koxtikî, tewlê çûk, nolanî koxtikê mirîşka du cara qasî wan bûn, yê ussa jî hebûn, wekî merîya nikarbû têda rave ser pîya.
Hetta kevirê merzela jî di gund da hebûna du sinifa dida eyan kirinê.
Nav merzel da hebûn qebir, yê ku ser kêlekê wane neqişandî, dora wane hesar kirî û li ser wan kumbeze çêkirîbûn, hune qibir jî hebûn, ku kevirê kevirê serkêlekê wane ketî, dorê wane vekirî, tirbe hilşiyayî heywan ser ra diçû, dihat.
Bîra min tê, wekî nav merzel, ber qebra aqê gundê berê, Hesen begê millî dareke gûzê hebû, gundîya wî çaxî jê ra digotin,"Dara Maşûr" ew dar ji bona gundê me zîyareteke kivş bû, wekî her sond û înakirina wan bi wê bû. Çewa ku zîyaret her kesekî hindava xwe da miqatî ji darê dikir : xwelîyê bi fosfor vala dikirin dora wê û ardidan. Ji wê xweyîkirinê jî darê zef mezin û her belgekî wê weke destmaleke ser desta bûbû. Belgê wê kevn û teze ketibûn ser hev û binda weke ardûyê sê malayî zivistanekê darê kevn hebûn. Bi gotina rûspîyêd gund"kê darê wê bişewtanda, bişkênanda, waymîş nedibû, û ber pîyê xwe nedît, lema jî kesî taqet nedikir û ser darê da nediçû. Gava ku Hesen beg kurê Eyub begê, dîya wî ji mala şêx Dewrêş bîye : wê malê jî, marê çolê girtine, anîne mal, hînî qayde- qanûna kirine.
Gund da beg bi xwe jî merivekî "zef adil bûye, wekî gund da yê ku dest dirêjayî kirîye, yanî tiştekî yekî birîye, Hesen begê dest xwe ra emrî ser xulama kirîye, mala wî talan kirine, ew kuştine û kulfeta wî jê stendîye, firotîye yekî din, "lema çaxê mirîye, li ser qebra wî şev 3-4 cara çira vêketîye û salekê şûnda dara gûzê şîn bûye.
Raste wî çaxî ez zar, li ber berxa bûm, lê zarekî wa êgin, li ser xwe bûm, derheq wê darê da ez gelekî duşurmîş dibûm, min fikir dikir, wekî ew dar çima wê derê şîn bûye, çira çima? Gerekê ese li ser qebra Hesen begê vêkeve! Lê çima li ser qebra sofî Rizgo vêneket, wekî salê sê cara peya diçû hecê û parî nan jî mala xwe da rehetî nedixar, şev roj "ella ekber" digot û nimêj dikir. Wekî min ev carna hevalêd xwe berxvan ra digot, ussa qêmîşî min nedikirin, wekî min bikutin, çêrî min bikin, lê digotin: tu hela piçûkî guneyî , çî te pê ketîye, wekî tiştê ussa tînî ser zarê xwe, helbet ew jî raste, wekî ewqa pîne pêva hene, ew mezin- rûsipî hurmeta wê digrin…….
...